سندروم داون روایتی نو از معصومیت
سندروم داون روایتی نو از معصومیت ، شمیم این معصومیت در دستان من 
نويسندگان
پيوندهای روزانه

سندروم داون اختلالی با منشا ژنتیک است که با نارسایی های رشدی، هوشی و جسمانی همراه است. بسیاری از مطالعات تصویرنگاری با روش MRI نشان داده که بین ناهنجاریهای نوروآناتومیک و عملکرد شناختی مبتلایان به سندروم داون رابطه وجود دارد.

در حال حاضر دانشمندان معتقدند که ناهنجاریهای نوروآناتومیک شایع در بیماران مبتلا به سندروم داون علت و منشا رشدی دارد.

اندازه ی کلی مغز و مخچه ی این افراد کوچک ولی ماده خاکستری زیر قشری آنان بزرگتر از حد معمول است. همچنین در مقایسه با افراد عاد ی، ماده خاکتسری لوب آهیانه ای بزرگتر و ماده سفید لوب پیشانی آنان کوچکتر است. تاکنون ناهنجاری در تقارن نیمکره ها در مغز این افراد گزارش نشده است.

احتمالا علت و منشا این ناهنجاریهای آناتومیک و شناختی و تاخیر رشدی در اوان کودکی است. همچنین وزن کمتر از عادی، کوچک بودن لوبهای پیشانی و آهیانه ای، نامتمایز بودن و کم عمق بودن شیارهای قشری و نازکی شکنج فوقانی لوب گیجگاهی از مهمترین یافته ها محسوب می شوند. به همین علت نقایص پردازش شنیداری در این بیماران شایع است.

مطالعات انجام شده با روش MRI نشان داده که اندازه ی ساقه ی مغز، مخچه،لوبهای گیجگاهی و پیشانی قشرمخ و تشکیلات هیپوکامپی این افراد کوچکتر از حد عادی است. اما اندازه ی هسته های قاعده ای و تالاموس در حد عادی است.

سندروم داون منشا رشدی دارد و اختلالات همراه با این سندروم با افزایش سن شدت می یابند.

مطالعات اخیر نشان داده است که اندازه کلی مغز افراد مبتلا به سندروم داون 18% کوچکتر از افراد عادی و فورمولوژی قشرمخ این بیماران تغییرات قابل توجهی نشان داده است.

محققان دریافتند که اندازه مخچه، لوبهای آهیانه ای و گیجگاهی و به ویژه کورتکس این نواحی در مبتلایان به سندروم داون کوچکتر از افراد عادی است. اما اندازه لوبهای پیشانی و پس سری در افراد مبتلا به سندروم داون تفاوت معناداری با گروه شاهد ندارد.

مقایسه اندازه نواحی مختلف کورتکس مبتلایان به سندروم داون افراد عادی نشان داده است که ماده سفید و خاکستری مخچه مبتلایان به سندروم داون از افراد عادی کوچکتر است.مقدار ماده خاکستری لوب آهیانه ای بزرگتر از افراد عادی است و همچنین اندازه ماده سفید لوب آهیانه ای بزرگتر از افراد عادی است و همچنین اندازه ماده سفید لوب آهیانه ای و ماده خاکتسری لوب گیجگاهی مبتلایان به سندروم داون و افراد عادی تفاوت معناداری ندارد.

در حالی که ماده سفید لوب گیجگاهی در مبتلایان به سندروم داون کوچکتر از افراد عادی بود.

در این پژوهش اندازه ناحیه فوقانی شکنج گیجگاهی دو گروه تفاوت معنی داری نداشت.

بررسی دقیقتر تفاوت ماده سفید و خاکستری این ناحیه در دوگروه نشان داد که اندازه ماده خاکستری ناحیه فوقانی شکنج گیجگاهی در دو گروه یکسان ولی اندازه ماده سفید در مبتلایان به سندروم داون کوچکتر از گروه مقایسه بود.

مقایسه ماده خاکستری نواحی زیر قشر مخ در دوگروه نشان داد که اندازه این ناحیه در مبتلایان به سندروم داون کوچکتر از افراد عادی است. تحقیقات همچنین نشان داد که تقارن نیمکره ای در مبتلایان به سندروم داون تفاوتی با افراد عادی ندارد. نتایج حاصله از مطالعات نوروآناتومیک سندروم داون در سنین کودکی تا بزرگسالی نشان داده است که تغییرات آناتومیک مغز مبتلایان به سندروم داون در خلال فرآیند رشد پیدا شده و گسترش می یابند.

از این رو فرض می شود که اختلالات شایع در بیماران مبتلا به سندروم داون مانند شلی عضلانی و ناهماهنگی حرکتی و ناهنجاریهای گفتاری از رشد نایافتگی نواحی مختلف مغز این بیماران ناشی می شود.

برگرفته از مجله تازه های علوم اعصاب شماره هفتم

[ ۱۳٩۳/٥/۱٧ ] [ ٩:٥٠ ‎ق.ظ ] [ مامان شمیم ] [ نظرات () ]
.: Weblog Themes By themzha :.

درباره وبلاگ

سلام وقتی شمیم به دنیا اومد خیلی این طرف و اون طرف سرزدم تا در مورد سندروم داون اطلاعات کسب کنم ولی متاسفانه هیچ کس نبود که اطلاعات جامع و کاملی داشته باشه و باز من بودم و راهی جدید و ناشناخته. این طرف و اون طرف که سرک می کشیدم و چیزای تازه پیدا می کردم دعا می کردم کاش بقیه هم میتونستند این چیزا رو بدونند. اینجا محلی است که می تونم اطلاعاتمو در اختیارتون قرار بدم و خیلی خوشحال می شم شما هم اطلاعات جدیدی که یاد می گیرینو به من بگین.
صفحات دیگر
امکانات وب